|
|
Cervical Epidural Steroid Injection และ การรอดชีวิตอย่างหวุดหวิด
เรื่องราวทั้งหมดนี้ เกิดขึ้นกับตัวเราเมื่อเวลาบ่าย 2 โมง ของวันจันทร์ที่ 24 มี.ค 2008 USA ขอเล่าแบบรวมๆ เลยล่ะกันเน๊าะ ขั้นตอนวิธีการทั้งหมดที่คุณหมอรักษาเราเมื่อวานนี้ สามารถกดเข้าไปดูได้ใน Link สีเขียวข้างล่างค่ะ พอเข้าไปแล้วกดตรงที่เขียนว่า SEE STEP-BY-STEP ในกล่องสีฟ้าซ้ายมือนะคะ Link หลังจากที่คุณหมอทำการบล๊อคที่คอ และ X-RAY แล้ว คุณหมอก็ฉีดยาคลายกล้ามเนื้อเข้าไป ก็เป็นอันว่าเสร็จเรียบร้อยค่ะ ใช้เวลาไม่นานมาก แล้วคุณหมอก็บอกว่า เดียวพยาบาลจะทำความสะอาดบริเวณแผลให้ เพราะมีเลือดออก และ มียาที่คุณหมอทาให้ก่อนฉีดยาด้วย และจะปิดตรงแผลที่ฉีดยาให้ เพื่อป้องกันน้ำเข้า เพราะเราต้องปิดแผลไปจนถึงวันพรุ่งนี้ เราก็บอกขอบคุณคุณหมอ แต่...เพียงแค่ไม่ถึง 10 วินาที ก็มีเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดเกิดขึ้นจนได้ เหอ เหอ เราเกิดอาการแน่นหน้าอก และ หายใจไม่ออก ในขณะที่เรายังนอนคว่ำหน้าอยู่ท่าเดิม ดีที่เราไหวตัวทัน เราจึงขยับหัว และ พยายามที่จะขยับมือมาจับที่หน้าอก คุณหมอหันมาเห็นพอดี เลยถามเราว่า "ยูโอเคไหม๊?" เราพยายามจะพูด แต่ก็พูดไม่ออก มันเหมือนกับว่าใจจะขาด คุณหมอมาจับแขนเราแล้วถามเราอีกครั้งว่า "ยูโอเคไหม๊?" เราตะโกนจนสุดเสียงที่เรามีอยู่ในตอนนั้นว่า "ไอหายใจไม่ได้" แต่เสียงเราค่อยมากจนคุณหมอต้องถามซ้ำอีกครั้ง แล้วคุณหมอก็ร้องบอกให้พยาบาลชายอีกคนที่อยู่หน้าห้องเข็นเตียงอีกเตียงเข้ามา เพื่อที่จะเปลี่ยนเราไปนอนอีกเตียงหนึ่ง ที่สามารถเข็นเราไปอีกห้องหนึ่งที่มีเครื่องมือช่วยหายใจ คุณหมอใส่เครื่องช่วยหายใจให้เรา พยาบาลก็เอาอะไรต่อมิอะไรก็ไม่รุ๊มาติดตาม แขน และนิ้วมือเราด้วย ในวินาทีนั้น มันทรมานมาก เราดิ้นเหมือนคนกะลังจะขาดใจตายยังไงยังงั้น ทั้งขา แขน และ ตัวเราด้วย ดิ้นสุดๆ เหมือนใจจะขาด จนเวลาผ่านไป ไม่รู้ว่านานเท่าไหร่??? เราก็มีอาการดีขึ้น คุณหมอจึงสั่งให้พยาบาลเอาอ๊อกซิเจนมาใส่ให้เราที่จมูก เพื่อช่วยการหายใจต่อ ก่อนที่คุณหมอจะออกจากห้องไป คุณหมอถามเราว่า "ยูกลัวไหม๊???" โห คุณหมอข๋า นู๋เกือบจะตายเลยนะเนี่ยะ จะไม่ให้นู๋กลัวได้ไง ถามได้เน๊าะ น่ากระโดดเตะก้านคอเจงๆ เราจึงตอบคุณหมอว่า "กลัวค่ะ" คุณหมอก็พูดตอบกลับมาอีกว่า "ไอก็กลัวเหมือนกันนะ"
ไม่เป็นไรค่ะคุณหมอ นู๋ไม่โทษคุณหมอหรอกค่ะ เพราะใครจะไปรู้หล่ะว่า เรื่องราวมันจะเป็นแบบนี้เน๊าะ คุณสามี และ ครอบครัวของนู๋ก็คงจะคิดเหมือนนู๋เช่นกันค่ะ เพราะครอบครัวของเรามีจิตใจที่เป็นมนุษย์กันทุกคน เราเข้าใจดีว่า หมอทุกๆ คนที่รักษาคนไข้ ก็ตั้งความหวังไว้แค่เพียงสิ่งเดียวคือ ขอให้คนไข้หายป่วย ตอนนั่งรถกลับบ้าน ที่รักเล่าให้ฟังว่า เขาได้ยินคุณหมอบอกว่าเราหายใจไม่ได้ และ ได้ยินทุกอย่างเลยด้วย เพราะคุณเธอนั่งรอเราอยู่หน้าห้อง และ เห็นพยาบาลวิ่งเข้าไปในห้องกันอีก 2-3 คน คุณเธอตกใจมาก รู้สึกเจ็บจี๊ดที่หัวใจ ทำอะไรไม่ถูก ได้แต่ภาวนาขออย่าให้เราเป็นอะไรเลย เล่าไปน้ำตาก็พาลจะไหล วินาทีนั้นเรานึกถึงแต่หน้าคุณสามีตลอดเลย น้ำตาก็ไหลตลอดเวลา นี่หากเราเป็นอะไรไปเขาคงจะเสียใจมาก รวมทั้งญาติพี่น้องของเราที่เมืองไทยด้วย คุณหมอบอกว่าเราคงจะแพ้ยาคลายกล้ามเนื้อที่คุณหมอฉีดเข้าไป นั่นคือ Steroid คาดว่าน่าจะเป็นยาตัวกันกับที่คุณอ้อย http://tylan.diaryclub.com/ ไปฉีดมาเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว ใช่ไหมค่ะคุณอ้อย? แต่คุณอ้อยถูกฉีดเข้าที่สะโพก ส่วนเราถูกฉีดเข้าที่คอด้านหลัง ซึ่งถือว่าเป็นจุดที่สำคัญมากจุดหนึ่ง เราถ่ายรูปไว้ด้วยนะ แต่หลังจากที่เพื่อนคุณสามีล้างคอมให้ โปรแกรมต่างๆ ก็หายว๊าบไปด้วย
Posted on Wed 26 Mar 2008 6:47
|